(ÜÇ…’EN SONRA)

Divane divane dolaşıp durma

Her akan dereye sel olma gönül.

Boş ver olur olmaz hayaller kurma

Herkesin kışına yel olma gönül.

*

Sözden anlamazsın duru bilmezsin

Uslanmazsın gönül yola gelmezsin

Gülünecek yerde, ağlar gülmezsin

Halden anla biraz, del olma gönül.

*

Arı mısın çiçek çiçek uçarsın?

Bazen düzde bazen dağda açarsın

Etrafına mis kokular saçarsın

Herkesin öptüğü gül olma gönül.

*

Bir gün üzülürsün, çok sevinç dolma

Vakitsiz açılıp vakitsiz solma

Gel coşma bu kadar, uçarı olma

Her güzeli saran kol olma gönül.

*

Hayata ait bir görüşün olsun

Biraz ağırlığın duruşun olsun

Hedefi ortadan vuruşun olsun

Herkesin geçtiği yol olma gönül.

*

Her şeye atlama birazcık düşün

Göksun Püren Geçidi Çiçekleri!

Ağır ol göklere ermesin başın

Bak işte kemale ermekte yaşın

Tutunca kırılan dal olma gönül.

*

Taş yerinde ağır sen de ağır ol

Dedi kodu yapma, söze sağır ol

Dertlinin derdine açık bağır ol

Herkesin tattığı bal olma gönül.

*

Yönün doğru olsun kıblen şaşmasın

Hiç kimse karşında haddin aşmasın

Sabır mükâfattır, sabrın taşmasın

Acıkmış köpeğe yal olma gönül.

*

Herkese inanma, her söze kanma

Her ateşe düşme, her köze yanma

Dünyan rengine sakın aldanma

Herkesin ağzında gel olma gönül.

*

Nifak hamurunu yoğuran olur

Vakitli vakitsiz çağıran olur

Elin uzat diye bağıran olur

Herkese uzanan el olma gönül.

*

MEHMET AKİF ÖNDER